Կյանք. տարածություն թե՞ ժամանակ

Կյանքի տևողություն կամ երկարություն… Ինչպե՞ս են մարդիկ կողմնորոշվում` երկար է մարդ ապրել, թե` կարճ… Ժամանակո՞վ` ապրած տարիների քանակով… Այո, այդպես է ընդունված, բայց… Ինձ համար տարածությունն ավելի, քան ժամանակը կյանքի երկարության կողմնորոշիչ է: Ես զգացել եմ այդ բազմիցս իմ անձնական փորձից ելնելով. եթե մեկ տարվա ընթացքում ապրում եմ տարբեր երկրներում կամ քաղաքներում, փոխում եմ մի քանի աշխատատեղ կամ գուցե` տուն, այդ տարին իմ կյանքում մի քանիսի արժեք ունի… Իսկ եթե անգամ մի քանի տարի ապրում և աշխատում եմ միևնույն վայրում, այդ` թեկուզ և երկար ժամանակն ինձ ակնթարթ է թվում… Ինչ-որ առումով մեր կյանքի երկարությունը գրեթե բառիս բուն և ֆիզիկական իմաստով … Читать далее Կյանք. տարածություն թե՞ ժամանակ

Ваша оценка:

Երկու խոսք մարդային հարաբերություններից

Մարդկային ցանկացած հարաբերություն ճանապարհ է… ճանապարհ, որը, նույնիսկ եթե ինքներս ենք ընտրում, մեր կամքից անկախ ուղղություն ունի… բայց թե ուր այն մեզ կտանի, կախված է մեզնից… Կան ճանապարհներ, որոնք տրված են որոշ բաների հասկացման և գիտակցման համար… կան միջանկյալ ճանապարհներ, որոնք պետք է բերեն, հասցնեն մեզ դեպի ուրիշ, մեզ համար ավելի կարևոր, անհրաժեշտ ուղու… և կան ուղղակի գեղեցիկ ճանապարհներ, որոնք վայելելով անցնում ենք` մշտապես հիշելու համար… կան բազմաթիվ ճանապարհներ… Եվ կարևոր է հասկանալ, թե որտեղ կանգ առնել, երբ շարունակել և որ խաչմերուկում` թեքվել… զգալ ու չշեղվել` չվերածելով մեր ճանապարհը մշտապես շարունակվող և ոչ մի տեղ չտանող ուղու… Читать далее Երկու խոսք մարդային հարաբերություններից

Ваша оценка:

Արտաքին աշխարհի ազդեցության մասին

Ի՞նչ է պետք մարդուն աշխարհից ու այլ մարդկանցից: Ինչու՞ են մեզ ուրիշներն անհրաժեշտ: Իհարկե ես չեմ պատրաստվում անդրադառնալ բոլորին հայտնի` հասարակական կյանքի ու կոլեկտիվիզմի ֆունկցիոնալ նշանակության հարցին: Ես կասեմ ընդամենը մի պարզ բան` մեզ աշխարհի հետ մեր ներաշխարհին համապատասխան երկխոսություն է պետք ինչպես արվեստի, կրթության, այնպես էլ այլ մարդկանց միջոցով: Արտաքին աշխարհի հետ երկխոսությունը մեր ներաշխարհի համար յուրահատուկ սննդի դեր է կատարում. այն ամրապնդում է մեր մտքերն ու համոզմունքները, զգացմունքները, մտածելու ձևը, նպաստում է մեր ներաշխարհի հետ համահունչ նոր մտքերի ու գաղափարների ձևավորմանը… Այն սնունդ է մեր աշխարհի համար, ուստի այն օգնում է պահպանել և զարգացնել մեր ներաշխարհը, այլ խոսքերով` … Читать далее Արտաքին աշխարհի ազդեցության մասին

Ваша оценка:

Ազատ ժամանակի մասին…

Իրավիճակ, երբ մենք պարտադրված չենք մտածելու այս կամ այն բանի մասին` լինեն դրանք մեր առօրյա հոգսերը, որոնք կենցաղային լուծումներ են պահանջում, լինի դա դաս թե աշխատանք, որը ենթադրում է մտավոր գործունեություն… Ինձ համար այս հիասքանչ իրավիճակը  մտքի ազատություն է կոչվում, իսկ ոմանք էլ դա պարզեցնում ու անվանում են ուղղակի պարապություն: «Ինչի՞ մասին ես մտածում այդքան», «Ի՞նչ ունես մտածելու», «Ինչու՞է քեզ պետք ավել  ազատ ժամանակ, չէ որ ամեն ինչ ֆիզիկապես հասցնում ես»…Շատերի համար այս արտահայտությունները տրամաբանական են… Շատերը կյանքում ապրում են միայն մի քանի բանով` իրենց աշխատանքով, տնային գործերով և հոգսերով, անձնական կյանքի խնդիրներով… Մտածում են միայն սահմանափակ հարցերի մասին, իսկ … Читать далее Ազատ ժամանակի մասին…

Ваша оценка:

Իրավիճակ, որում հայտնվել են… թերևս մեզանից շատերը

Որևէ էակ հետևողական չի կարող լինել այն գործողություններում, որոնք հակասում են իր էությանը… քանի որ շատ շուտով նա կբախվի աններդաշնակության`երևի թե դաժանագույնին մարդկային ապրումներից. մի բան, որ մասնատում է ներաշխարհը, հանգիստ չի թողնում միտքը…Դեպի փակուղի ճանապարհ բացող հոգեվիճակ. փակուղի, որը առաջ է քաշում բազմաթիվ խնդիրներ, բարդ խնդիրներ մեզ համար, քանի որ ընկել ենք աններդաշնակության թակարդը, և չկա որևէ մեկ լուծում, և ինքներս մեզնից մենք մշտապես խնդրի լուծման հակասական ուղիներ ենք ստանում…և ուզում ենք, անպայման ուզում ենք դուրս գալ այդ իրավիճակից, բայց չգիտենք` որ ուղղությամբ շարժվել… Գուցե արագ առաջ գնալ, գուցե` ետ , գուցե` կանգնել և սպասել, իսկ միգուցե  գտնել ինչ-որ երրորդ, … Читать далее Իրավիճակ, որում հայտնվել են… թերևս մեզանից շատերը

Ваша оценка:

Ճամփորդ

Սիրում եմ կյանքը… Բայց ի՞նչն եմ սիրում Անշուշտ ճամփորդել…ինչպես և շատերը Բայց ոչ աշխարհով, երկրներով մեկ… Այլ միայն կյանքի տարածության մեջ` Զգացողությունների տիեզերքով մեկ… Ախ, որքան գեղեցիկ վայրեր կան այդտեղ Անհաշվելի շատ Անչափելի մեծ Անսահման շքեղ… Իսկ ես կանգնել եմ Մագնիսկան  ուժի ազդեցությամբ Անշարժացել  և  քարացել  եմ… Կանգնել եմ մի տեղ Որտեղ անձրև ու մութ է Նեղ տարածություն է Իսկ գեղեցիկն այստեղ զուտ հիշողություն է… Ու ինչ-որ մի ձայն կարծես ինձ հուշում  է, Ականջիս անդադար ցածրաձայն ասում է. «Այս ի՞նչ ես անում, սենց ու՞ր կհասնես… Փախիր այդտեղից, հեռացիր արագ ու  ետ չնայես… Այս ճամփորդությունդ կիսատ չթողնես»… Читать далее Ճամփորդ

Ваша оценка:

«Սերս անցած է»

Արտաքին աղմուկի ազդեցության տակ Դադարել էի լսել սրտիս ձայնը Եվ թվում էր, թե սերս անցած է… Բայց այդպես չէր բնավ… Առեղծվածային մի թագավորությունում, որ մարդկային ներաշխարհ է կոչվում Պարզ  զգայարաններն են սնուցումն ապահովում Աչքերը, ականջները, ձեռքերը… Արտաքին աշխարհի հետ ներաշխարհը Կապող այս փոքրիկ կամուրջները Իսկ թագավորության կենտրոնում գտնվող սիրտն էլ անշուշտ Սնուցման կարիք է զգում Հիշողության շտեմարանում պահպանված Իր  ռեսուրսներն ամբողջովին օգտագործելով` Նա, ի վերջո սկսում է ապրել նրանով, Ինչը մատչելի է սնուցումն ապահովող այս կամուրջներին Աչքերին, ձեռքերին, ականջներին… Եվ այսպես էլ ստացվում է, Որ տարածության հետ և անշուշտ ժամանակի Թվում է, թե սերը անցնում է… Читать далее «Սերս անցած է»

Ваша оценка:

Կյանքի միակ իմաստը

Կյանքի միակ իմաստը ԱՊՐԵԼ-ն է: Այն չի սահմանվում ոչ հեռավոր ժամանակի, ոչ էլ հեռավոր տարածության ընկալմամբ. նրա միակ ժամանակը «հիմա»-ն է, իսկ միակ տարածությունը` «այստեղ»-ը… Նրա սահմանումը չի ճանաչում անել, լինել, ունենալ և այլ բայեր, այլ կենտրոնացած է միայն մի բայի վրա` «Զգալ»: Կյանքի ընթացքում ապրում ենք միայն այն պահերը, որոնք «Զգում» ենք  «այստեղ և հիմա», և հենց այդ պահերն էլ իմաստալից են… Հենց սրանցում էլ կյանքի միակ իմաստն է: Երբ ես «Զգում» եմ ուրախություն, թովչանք, երջանկություն, սեր, կիրք, ոգևորություն…, նաև` ցավ, կարոտ, տառապանք, խանդ, ափսոսանք և այլն, ես ապրում եմ… Իսկ ապրելով` ճանաչում եմ կյանքը…Ճանաչելով այն` սկսում եմ ավելի … Читать далее Կյանքի միակ իմաստը

Ваша оценка:

Անհնարին սիրո կյանքը

Սիրո` այդ երկնային  զգացմունքի ծնողները միշտ էլ հասարակ են. պարզ ու երկրային: Երբեմն գեղեցկությունն է նրան կյանք տալիս, հմայքը կամ խելքը, գեղեցիկ պահվածքը կամ հաճելի ձայնը… Անշուշտ դա էական էլ չէ: Սերը կարող է տարբեր երևույթներից ծնունդ առնել, բայց մի ընդհանրություն այնուամենայնիվ կա. սերը հույսով է ծնվում: Ծնողները սիրոն կյանք տալով` անհայտանում են կամ էլ հավերժ ապրում, բայց նրա գործերին էլ չեն խառնվում: Միայն սիրո երկվորյակ եղբայրը` հույսն է նրան հավերժ ուղեկցում ու միշտ պաշտպանում: Որպես երկվորյակ եղբայրներ` սերն ու հույսը  իրար կորստին չեն դիմանում, բայց սովորաբար հույսը սկզբում է մեռնում: Սերը հավե՞րժ է … Հավերժ է այնքան, որքան և հույսն է … Читать далее Անհնարին սիրո կյանքը

Ваша оценка: