Պարույր Սևակ․ Լուսնահար կարոտ

Սկսվում է գիշերն արդեն: Եվ աստղերը, Որ ողջ ցերեկ խոր քուն մտան, Հիմա իրենց ճառագայթե Սուր փշերն են ոզնու նման նորից ցցում` Ընդդեմ մթան: Եվ անպաշտպան իմ կարոտը, Որ անցել է խոր ընդհատակ Ու չի ուզում նորից տրվել շղթաների ու կապանքի, Իմ կարոտը մատնըվում է քո անունից. Լրտեսի՛ պես նա մատնում է տառապանքին: Մեծ քաղաքը լեթարգիական քուն է մտնում, Իսկ ես` լուսնո՛տ, Ես` լուսնահա՜ր, Շեղ-սայթաքուն կտուրներով Ու քիվերով ատամնաբաց, Մինչև անգամ շանթարգելով, Ահա նորից քեզ եմ գալիս` Կյանքըս կրկին վտանգելով: Եթե հանկարծ դու քո հեռվից նկատեիր Ու ձայն տայիր` Ճչալու պես «ա՜խ» անելով` Իմ վտանգված կյանքի համար վախենալով, Գիտե՜ս` ինչո՛վ … Читать далее Պարույր Սևակ․ Լուսնահար կարոտ

Ваша оценка:

Համո Սահյան. Ի՞նչ արած մարդ եմ

Ինձ ճանաչելը մի քիչ դժվար է, Հասկացեք էլի, ես մի քիչ բարդ եմ. Քարի պես պինդ եմ, հողի պես փխրուն. Ինչքան չլինի՝ դեռ մի քիչ մարդ եմ: Ես իմ իշխանն եմ, իմ գլխի տերը, Եվ ինձ թվում է մեծ ու անպարտ եմ, Բայց ինչ-որ չափով և ինչ-որ մի տեղ Դեռ թիապարտ եմ: Մերթ ոտից-գլուխ զարդեր եմ հագնում, Մերթ այնպես անշուք, պարզ ու անզարդ եմ, Մերթ քար ու քարափ, մերթ վայրի խոպան, Մերթ կանաչ անտառ ու ցանած արտ եմ: Հավիտենության լծորդն եմ անդուլ, Բայց և կարճատև մի ակնթարթ եմ, Փոթորիկներ են եռում հատակիս, Թեև երսից այսպես հանդարտ եմ: Կյանքս ավարտելու վրա … Читать далее Համո Սահյան. Ի՞նչ արած մարդ եմ

Ваша оценка:

Մենք արժանի ենք ամենալավին

Մենք արժանի ենք ամենալավին, քանի որ ամենավատը կյանքում անխուսափելիորեն ունենալու ենք… Այս աշխարհից յուրաքանչյուր վայրկյան մարդիկ հեռանում են՝ թողնելով միայն անխախտ լռություն և անսահման կարոտ հարազատներին… Եվ այս ցավը ոչ մեկին չի շրջանցելու… Մենք արժանի ենք ամենալավին, քանի որ ամենավատն , այսպես թե այնպես, մենք ունենալու ենք… Յուրաքանչյուր վայրկյան մենք ծերանում ենք՝ կորցնելով թե տեսք, թե եռանդ և… թե՝ ժամանակ… Ժամանակ, որն անխուսափելիորեն և , հաճախ, անսպասելի ավարտվելու է … Ու ապրում ենք մենք այդ բանի քաջ գիտակցումով… Մենք արժանի ենք ամենալավին, քանի որ ամենավատը մենք հաստատ ունենք… Ապրում ենք մենք առանց գոյատևման երաշխիքների… Եվ միայն ապրելու համար շատերը մեզնից … Читать далее Մենք արժանի ենք ամենալավին

Ваша оценка:

Էռնեստ Հեմինգուեյ «Բլուրներն ինչպես սպիտակ փղեր»

Քիչ բառերի միջոցով խոր իմաստ հաղորդելու վարպետ Էռնեստ Հեմինգուեյի կողմից ընդամենը մեկ էջ ծավալով պատմվածք կնոջ և տղամարդու փոխհարաբերությունների մասին: Պատմվածքը ներկայացված է սիմվոլիկ ձևով , ինչը հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր ընթերցողին յուրովի ընկալելու և իմաստավորելու այն, ինչն ուղիղ տեքստով չի ասվում… Կարդալ այստեղ Читать далее Էռնեստ Հեմինգուեյ «Բլուրներն ինչպես սպիտակ փղեր»

Ваша оценка:

Պարույր Սևակ․ Բեռան ներքո

Անցնում էիր: Ողջ երեկոն քոնն էր կարծես, Ողջ երեկոն` իր բույրերով ու ջերմությամբ: Երկարափեշ եթե լիներ հագուստը քո` Ես կասեի, Որ երեկոն քարշ էր գալիս քո ետևից` Քո հագուստի փեշի նման: Սակայն կարճ էր հագուստը քո: Եվ երեկոն Ամփոփվում էր քո ծնկների ծալքերի մեջ` Կարճ հագուստիդ կարճ փեշերի կարի ներքո… Վերջալույսի արևը շեղ գտել էր քեզ Ու շուլալվել քո հագուստի կոճակներին: Վերջալույսի շեղ շողերի միջնորդությամբ Երկարում էր քո ստվերը` հմայքի՛դ պես, Ու քայլում էր քեզնի՛ց առաջ` հմայքի՜դ պես… Եվ արթնացավ մեջս հանկարծ Ինքնաձաղկման և ամոթի Տարօրինակ մի ցանկություն. Եթե կյանքում կա քեզ նման մի թանակություն Ես ինչպե՞ս եմ կյանքին նայել … Читать далее Պարույր Սևակ․ Բեռան ներքո

Ваша оценка:

Երբեմն հարաբերություններն ավարտվում են կտրուկ և անսպասելի…

Երբեմն հարաբերություններն ավարտվում են կտրուկ և անսպասելի, ինչպես պարզ օրվա կեսին տեղացած հորդառատ անձրևը, որին բոլորովին պատրաստ չես, որից անձրևանոցով պաշտպանված չես, որը թռչում է քեզ ամբողջությամբ և խափանում բոլոր ծրագրերդ… Բայց այսպիսի անձրևները երկար չեն տևում… և հորդառատ անձրևից հետո օդն այնքան մաքուր է, արևն այնքան ջերմացնող… Երբեմն հորդառատ անձրևն ավելի լավ է, քան մշտապես ձգվող ամպամած եղանակը… Читать далее Երբեմն հարաբերություններն ավարտվում են կտրուկ և անսպասելի…

Ваша оценка:

Ձեր խնդրի լուծումը սկսվում է այն պահից, երբ ․․․

Ձեր խնդրի լուծումը սկսվում է այն պահից, երբ «Դու ( նա, նրանք ) ես մեղավոր» դիրքորոշումը փոխարիվում է « Ես եմ պատասխանատու» դիրքորոշմամբ։ Читать далее Ձեր խնդրի լուծումը սկսվում է այն պահից, երբ ․․․

Ваша оценка:

Рей Бредбери. Рассказ о любви

Ամենափխրուն զգացմունքը սերն է, ամենախոցելի մարդը՝ նա, ով սիրում է: Իսկ ի՞նչ ասել սիրո մասին, որը համամարդկային պատկերացումներով որևէ կերպ նախատեսված չէ: Այսպիսի սիրո մասին է ամերիկացի հեղինակ Ռեյ Բրեդբերիի այս հրաշալի պատմվածքը, որի յուրաքանչյուր տողը համահունչ կլինի նրանց հոգու ելևէջներին, ում վիճակվել է առնչվել այս զգացմունքի հետ: Կարդալ պատմվածքը Читать далее Рей Бредбери. Рассказ о любви

Ваша оценка:

Ջերմ հանդիպում

Օրեր առաջ էր… Մտազբաղ քայլում էի փողոցում, և հանկարծ մի ջերմ հանդիպում ընդհատեց ճանապարհս. Նա: Արմ ջաան, պրիվետ։ Ես: Վաայ, պրիվետ․․․ Նա: Ո՞նց ես։ Ես: Լավ եմ, դու ո՞նց ես: Նա: Ի՞նչ կա չկա, ասա: Ոնց որ մի քիչ լցվել ես․․․ Ես: Հա՞ Նա: Դե չեմ ասում՝ շատ: Մի 3 կիլո․․․ Ես: Ահա, ճիշտ էդքան վերջին 2 ամսում։ Նա: Արմին, նորություն չունե՞ս։ Ես: Նորությու՞ն։ Չէ, ինչ նորություն… Դու ոնց որ սաղ գիտես Նա: Էէէ, լավ դե մի մտածի… կունենաս: Արմ, լսի, ուզում եմ մի երկու նոր շորիկ առնեմ: Դու միշտ հավես բաներ ես առնում: Այ, օրինակ էն սև պուտիկավոր շորիկդ, … Читать далее Ջերմ հանդիպում

Ваша оценка: