Բլոգումս որևէ գիրք տեղադրելիս՝ աշխատում եմ իմ զգացմունքները և կարծիքը գրքի հետ կապված այնպես ներկայացնել, որպեսզի Ձեզ համար, եթե հետագայում կարդաք գիրքը, ոչ մի դեպքում չխախտվի երկխոսությունը ընթերցողի և հեղինակի միջև… Չներխուժեմ ձեր անձնական տարածք… Եվ գրում եմ գրքի մասին զգուշորեն, անտեսանելիորեն, «կողքից»… «Ծերունին և ծովը» ստեղծագործությունը «ճիշտ ժամանակին» կարդացածս գրքերից մեկն է: Կյանքիս հենց այդ փուլում, մտքերիս այդ շրջանում, զգացմունքային հենց այդ խառնաշփոթի մեջ ինձ պետք էր լսել, իմանալ, զգալ այն, ինչ ասում է հեղինակն այս գրքում… Եվ հենց այդ փուլում ես նրան այդպես կարողացա հասկանալ… կարծում եմ` հասկացա հենց այն, ինչ նա ուզում էր հասցնել իր ընթերցողին… Գրքի … Читать далее էռնեստ Հեմինգուեյ «Ծերունին և ծովը»

Վախը վատագույն զգացումն է և մեծագույն պատիժը։ Վախն ինքնին ավելի սարսափելի է, քան այն, ինչից վախենում ենք։ Խորիմաստ և շատ ընթերցողների համար անսպասելի ավարտով այս հոգեբանական նովելը առաջինն է Ցվայգի գործերից, որ կարդացել եմ, ու որին հաջորդել են երկրորդը, երրորդը և այլն․․․ Նրա գրչով գրված յուրաքանչյուր ստեղծագործություն առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում իմ գրքերի աշխարհում։ Կարդալ այստեղ Читать далее Стефан Цвейг. Страх