• Каждое дыхание отражает беспрерывно нападающую смерть, с которой мы таким образом ежесекундно боремся… В конце концов смерть должна победить, ибо мы – ее достояние уже от самого рождения своего и она только временно играет со своей добычей, пока не поглотит ее. А до тех пор мы с большим рвением и усердной заботой продолжаем свою жизнь, насколько это возможно, подобно тому как возможно дольше и возможно больше раздувают мыльный пузырь, хотя и знают наверное, что он лопнет․ • Никогда ни один человек в конце своей жизни, если только он разумен и искренен, не пожелает еще раз пережить ее: гораздо охотнее … Читать далее Ирвин Ялом. Шопенгауэр как лекарство․ Цитаты из книги

Մտովի ֆիլմի մասին գրում էի այն դիտելու առաջին իսկ րոպեներից: Առաջին մտքերս զայրութի մասին էին: Զայրույթն ու ագրեսիան պարզապես նեգատիվ բառեր չեն. զայրութն իրական մղձավանջ է, հատկապես՝ տարիներով կուտակվածը: Այն, ասես, հոգումդ պահված պայթյունավտանգ պարկ լինի, որը մի թեթև հպումով կարող է պայթել և ոչնչացնել մնացած ամեն ինչ: Կառավարել այն գրեթե անհնար է: Եվ միակ ելքը՝ զայրույթը պարզապես չկուտակելն է: Իսկ ավելի լավ է դուրս գալ այն իրավիճակից, այն հարաբերություններից, որոնք զայրույթ են առաջացնում: Ֆիլմի ընթացքում ծագած հետագա մտքերս կին-տղամարդ հարաբերությունների մասին էին: Այստեղ էլ մի ճշմարտություն մտաբերեցի: Այն է՝ չի կարելի մշտապես տալ առանց վերցնելու: Դա երբեք անհետևանք չի … Читать далее Раздражительность

Սերը վերլուծող, դասակարգող, բացատրող մասնագիտական գրականություն շատ կա։ Հոգեբանները սերը բաժանում են տեսակների՝ սեռական սեր, սեր-մոլագարություն, ընկերական սեր, ռոմանտիկ սեր և այլն, նկարագրում սիրահարի հոգեվիճակը, զգացմունքի ծագումն ու զարգացման փուլերը․․․ սակայն ո՛չ մասնագիտական գրքերում, ո՛չ էլ որևէ այլ տեղ սերը չի կարող ավելի լավ ներկայացվել, քան գեղարվեստական գրականության մեջ։ Այսօր ես ընտրել և ներկայացնում եմ գրականության 3 գլուխգործոց, որոնց հիմնական թեման Սերն է․․․ Ընդ որում՝ ընտրածս 3 ստեղծագործությունները սիրո տարբեր տեսակների մասին են, որոնցից յուրաքանչյուրում սիրո ներկայացումը կատարելության է հասցված ՝ ստիպելով ընթերցողին զգալ սիրահարի հոգու ամեն թրթիռ։ Стефан Цвейг. Письмо незнакомки Анри Барбюс. Нежность Артур Конан Дойль. Любящее сердце Читать далее Սերը՝ գեղարվեստական գրականություն մեջ. 3 գրական գլուխգործոց սիրո մասին

Ի՞նչ կլիներ, եթե իսկապես գոյություն ունենային դեղամիջոցներ, որոնց օգնությամբ հնարավոր լիներ մեկընդմիշտ հիշողությունից հանել Նրան: Կցանկանայի՞ք արդյոք: Այո, երբեմն Նա չափազանց մեծ տեղ կարող է գրավել մեր կյանքում: Բայց, ցավոք, ոչ թե մեր ֆիզիկական աշխարհում, այլ՝ մտքերում միայն: Ստացվում է՝ մտքերում կա, իսկ ֆիզիկական աշխարհում՝ ոչ: Շատ ենք ցանկանում ներդաշնակությունը վերականգնել՝ բերելով նրան նաև մեր ֆիզիկական աշխարհ: Բայց չի ստացվում, հնարավոր չէ… Մնում է միայն մի բան՝ հանել Նրան մեր մտքերից ևս: Բայց սա էլ, համաձայնեք, հեշտ չէ: Իսկ այսպիսի իրավիճակը շաատ է ցավեցնում և թույլ չի տալիս լիարժեք ապրել: Սակայն սա մի փուլ է, որն անցնում է… Անցնում է … Читать далее Իսկ ի՞նչ եթե «8» կարճամետրաժ ֆիլմում ներկայացվածն իրականություն լիներ

— Ի՞նչ է նշանակում 8։ — Անվերջություն․․․ — Իսկ ինչու՞ հենց 8: Ցանկանում եմ, որ յուրաքանչյուրը, ով կդիտի այս ֆիլմը, ֆիլմի 20 րոպեների ընթացում ինքն իր համար րոպե առ րոպե բացահայտի, թե ինչի մասին է այն: Կարծում եմ՝ այս ֆիլմում ներկայացվածի նկատմամբ քչերը կարող են անտարբեր լինել: Ինձ ֆիլմը ստիպեց շատ բան զգալ, շատ բան վերհիշել և ամենակարևորը մտածել. « Իսկ ի՞նչ եթե… »։ Դիտել ֆիլմը Ֆիլմը դիտելուց հետո կարդալ Իսկ ի՞նչ եթե ․․․ Читать далее «8» Կարճամետրաժ ֆիլմ

Մեծահասակների համար հեքիաթներ ստեղծող հանճարեղ մարդու լավագույն գլուխգործոցը և մեկն այն եզակի ֆիլմերից, որը դիտել եմ մեկից ավելի անգամներ և հնարավոր է՝ էլի նայեմ։ Իր տարաբնույթ ասպեկտներով, գունավոր և անգույն կողմերով կյանքը բաց է բոլորիս առջև, բայց որքան տարբեր կերպ կարելի է տեսնել, զգալ, ընկալել և հատկապես մատուցել այն արվեստի միջոցով։ Եվ մատուցման հնարավոր ձևերից Վուդի Ալենը ընտրել է լավագույնը․ պարզություն, գեղեցկություն, թեթևություն և հումոր․․․ այ այսպես է նա ներկայացնում կյանքի՝ երբեմն ամենաբարդ և ամենատխուր կողմերը։ Այս ֆիլմն ինձ համար ընտրություն կատարելու մասին է, կյանքի պարգևած էմոցիաների բազմազանությունից քոնն ընտրելու մասին և, առհասարակ, հասկանալու, թե ինչպես ես նախընտրում ապրել․ էմոցիոնալ … Читать далее Вики Кристина Барселона

Ազատությունը երջանկություն է կամ գոնե՝ երջանիկ լինելու անհրաժեշտ պայման։ Սիրել և սիրված լինելը ևս երջակություն է։ Երջանկությունը նաև նոր էմոցիաներն են։ Չէ՞ որ առանց նոր էմոցիաների շատ հեշտ է ձանձրանալ։ Իսկ ձանձրույթից ավելի սարսափելի բան չկա։ Ճիշտ են երջանկության մասին այս երեք մտքերն էլ։ Իսկ ինչպե՞ս գտնել այս երեքի հատման կետը և տեղավորել կյանքը հենց այդ կետում։ Եվ կա՞ արդյոք այդպիսի կետ։ Հետաքրքիր ֆիլմ կյանքում կարևորագույն խնդիրներից մեկի մասին, որի համար յուրաքանչյուրն իր լուծումն է գտնում։ Դիտել Ֆիլմը Читать далее Новизна

Հիշենք դասական գրականության գլուխգործոցներից մեկը՝ Էրիխ Մարիա Ռեմարկի «Երեք ընկեր» վեպը: Մենք՝ գրքասերներս, հավաբանար այն կարդացել ենք, սիրում ենք և կվերապրենք գրքի պարգևած զգացողությունները՝ կարդալով մի քանի մեջբերում գրքից․․․ Իսկ եթե դեռևս չենք կարդացել, կհիշենք, որ կա ևս մեկ գիրք «անպայման կարդալու» ցանկից։ • Միայն թե ոչինչ սրտին մոտիկ չընդունել, որովհետև այն, ինչ ընդունես, կուզենաս ուժով պահել: Իսկ ուժով պահել ոչինչ չի կարելի • Համեստությունն ու բարեխղճությունը վարձատրվում են միայն վեպերում: Նման բաները կյանքում սովորաբար օգտագործվում են, ապա մի կողմ շպրտվում: • Հիմար ծնվելն ամոթալի չէ, ամոթ է որպես հիմար մեռնելը: • Երբեք մի ձգտիր չափից դուրս բան իմանալ: Որքան … Читать далее Էրիխ Մարիա Ռեմարկ «Երեք ընկեր»

Կարեկցանքի երկու տեսակ գոյություն ունի: Առաջինը` թուլակամ և սենտիմենտալ, որն ըստ էության այլ բան չէ, քան սրտի անհամբերություն, որը շտապում է հնարավորինս արագ ազատվել մեկ ուրիշի դժբախտության տեսքից առաջացած ծանր զգացողությունից: Դա կարեկցանք չէ, այլ ընդամենը բնազդային ցանկություն` պատնեշել սեփական հանգստությունը մերձավորի տառապանքից: Բայց կա մեկ ուրիշ կարեկցանք` իսկականը, որը գործողություն է պահանջում, այլ ոչ թե սենտիմենտներ, նա գիտի, թե ինչ է ուզում, և վճռականությամբ լի, տառապելով ու կարեկցելով անում է ամեն բան, ինչը մարդկային ուժերի սահմաններում է և նույնիսկ դրանից վեր: Ահա, գրքի առաջին պարբերությունը, որը կարծում եմ, բավական է վեպի շունչը զգալու և հասկանալու համար, որ Դուք այն … Читать далее Ստեֆան Ցվայգ «Սրտի անհամբերություն»