Պարույր Սևակ «Ընկածները»

Կռիվներում ընկան նրանք.Ամեն մեկը՝ մի տան ճրագ,Ամեն մեկը՝ մի մոր որդի,Ամեն մեկը՝ մի աղջկաԵրազանքը անապական,Կնոջ՝ սերը, հոր՝ ապագան…Ամեն մեկը՝ անգիր մի վեպ,Ամեն մեկը անգին մի կյանք… Ամեն մեկը ընկան ա՛յլ կերպ.Մերթ՝ ջրի մեջ, մերթ՝ հողի տակ,Մեկը սրով, տասը՝ հրով,Մեկը՝ արդեն հայտնի հերոս,Տասը՝ հերոս դեռ չդարձած,Մեկը՝ իր մոր արցունքներովԹաց նամակը դեռ չընթերցած,Տասը՝ նամակ սպասելիս,Կարոտելիս, երազելիս… Բայց զոհի՛ պես չընկան նրանք:Ընկան նրանք իբրև մարտի՛կ,Ընկան նրանք իբրև մարդի՛կ,Որ սովոր են մահը վանելԻրենց կյանքով՝ հանուն կյանքի,Որ սովոր են զրկանք տանել՝Ընդդեմ ցավի ու զրկանքի.Որ պատրաստ են հանուն սիրոՍիրուց առնել ատելու թափ.Եվ անպարտ են ատելությամբ:Որ հզոր են հենց այդ սիրով. Զոհի՛ նման չընկան նրանք:Ընկան նրանք իբրև … Читать далее Պարույր Սևակ «Ընկածները»

Ваша оценка:

Գևորգ Էմին «Ես հայ եմ»

Ես հայ եմ, հին, ինչպես լեառն այս բիբլիական,Թաց են ոտքերս դեռ ջրհեղեղի ջրից,Իմ սուրբ հողն է տեսել Նոյն առաջին անգամ,Բաբելոնյան Բելը խորտակվել իմ սրից: Իմ մատների հետքն է կրում կողի վրա,Քարն առաջին մամռոտ, որ իմ ձեռքով տաշված,Եվ միացած հողին շաղախով իմ արյան,Արարատյան դաշտում մեհյանի վեմ դարձավ: Իմ նահատակ որդոց արյունով է ոռոգԱմեն ծաղիկ ու ծառ հողում հայրենական,Ամեն բլուր՝ քաջի մի շիրիմ է նորոգ,Եվ կոթողի բեկոր՝ ամեն սանդուղք ու քար: Ես հայ եմ, հին, ինչպես լեառն այս Արարատյան,Հազար սուր է բախվել իմ վահանին ահեղ,Բայց փշրել եմ նրանց ես ցասումով արդարԵվ լեռներիս նման գլուխս վեր պահել: Читать далее Գևորգ Էմին «Ես հայ եմ»

Ваша оценка:

Գևորգ Էմին «Մենք փոքր ենք, այո»

Մենք փոքր ենք, այո,Փոքր՝Լեռների ծերպերից սուրացողԱյն քարի նման,Որ հովտում ընկածԺայռի ու՜ժն ունի:Փոքր՝Մեր անսանձ գետակների պես,Որոնք վիթխարի ուժ են ամբարել,Անծանոթ՝ հովտի ծույլ-ծույլ գետերին:Փոքր ենք,Բայց ինչպես գնդակը՝ փողում,Ինչպես կաղնու սերմն՝Արգավանդ հողում,Ոսկու մի հատիկ,Որ վերևից է նայումԿապարի ու թուջի քաշին:Մենք փոքր ենք,Սակայն համեմունք ենք մենք,Աղն այն մի պտղունց,Որ համն է տալիս մի ամբողջ ճաշի:Մենք փոքր ենք, այո,Ձեզ ո՞վ էր ասումՄեզ սեղմեք այնքան,Որ մենք ստիպված ադամանդ դառնանք:Ո՞վ էր ստիպում՝Մեզ աստղերի պես ցիրուցան անեք,Որ միշտ մեզ տեսնեք՝Ուր էլ որ գնաք:Մենք փոքր ենք,Սակայն մեր երկրի նման,Որի սահմանըԲյուրականից մինչ լուսին է հասնում եւԼուսավանից մինչևՈւրարտու:Փոքր՝Այն հրաշքՈւրանի նման,Որ դար ու դարեր,Փայլում է, շողում,Սակայն չի հատնում: Читать далее Գևորգ Էմին «Մենք փոքր ենք, այո»

Ваша оценка:

Վահան Տերյան «Մի՛ խառնեք մեզ ձեր վայրի, արջի ցեղերին»

Մի՛ խառնեք մեզ ձեր վայրի, արջի ցեղերին,Մեր երկիրը ավերված, բայց սուրբ է և հին:Որպես լեռն է մեր պայծառ տեսել հազար ձյուն,Այնպես նոր չեն մեզ համար դավ ու դառնություն։Բաբելոնն է եղել մեր ախոյանը՝ տե՛ս —Անհետ կորել, անցել է — չար մշուշի պես։Ասորիքն է եղել մեր թշնամին — ահա՛Դաշտ է տեղը և չըկա քար քարի վրա։Ամրակուռ է մեր հոգին — դարերի զավակ՝Շատ է տեսել մեր սիրտը ավեր ու կրակ։Շատ է տեսել երկիրն իմ ցավ ու արհավիրք,-Լաց է այնտեղ ամեն երգ և ողբ ամեն գիրք։Գերված ենք մենք — ո՛չ ստրուկ — գերված մի արծիվ,Չարության դեմ վեհսիրտ միշտ, վատի դեմ ազնիվ։Բարբարոսներ շատ կըգան ու … Читать далее Վահան Տերյան «Մի՛ խառնեք մեզ ձեր վայրի, արջի ցեղերին»

Ваша оценка:

Պարույր Սևակ «Քիչ ենք, բայց հայ ենք»

Մենք քիչ ենք‚ սակայն մեզ հայ են ասում։ Մենք մեզ ո՛չ ոքից չենք գերադասում: Պարզապես մենք էլ պիտի ընդունենք‚ Որ մե՛նք‚ միայն մե՜նք Արարատ ունենք‚ Եվ որ այստեղ է՝ բարձրիկ Սևանում‚ Երկինքը իր ճիշտ պատճենը հանում: Պարզապես Դավիթն այստեղ է կռվել: Պարզապես Նարեկն այստեղ է գրվել: Պարզապես գիտենք ժայռից վանք կերտել‚ Քարից շինել ձուկ‚ և թռչուն՝ կավից‚ Ուսուցմա՛ն համար և աշակերտե՜լ Գեղեցկի՛ն‚ Բարո՛ւն‚  Վսեմի՛ն‚ Լավի՜ն… Մենք քիչ ենք‚ սակայն մեզ հայ են ասում: Մենք մեզ ոչ մեկից չենք գերադասում Պարզապես մեր բախտն ուրիշ է եղել‚- Պարզապես շատ ենք մենք արյուն հեղել. Պարզապես մենք մեր դարավոր կյանքում‚ Երբ եղել ենք շատ … Читать далее Պարույր Սևակ «Քիչ ենք, բայց հայ ենք»

Ваша оценка:

Պարույր Սևակ «Հայրենիք»

Քեզնով երդվելիս Ձեռքըս դնում եմ իմ սրտի վրա՝  Սեղմելո՛ւ նման, Որ… հանկարծակի չպայթի դողից… Ինձնով երդվելիս Ափըս դնում եմ քո մի ափ հողին, Ինչպես իմ նախնիք՝ Սուրբ Գրքին իրենց… Եվ զո՜ւր, իզուր են մեզ ուսուցանել, Թե յուղոտ մատով Սուրբ Գիրք չեն թերթում: Ա՜խ, ի՛մ ժողովուրդ, Գի՜րք ժողովողի, Սուրբ Գիրք… ծամո՜ւմ են… յուղոտ բերանո՜վ՝ Քո լավաշիդ պես,  Նշխարիդ նման… Եվ աջից նայում՝ Տեսնում եմ հրդեհ,  Ձախից եմ նայում՝ Տեսնում եմ մոխիր: Ի՜նչ է. քե՞զ տրվեց կրակը կրթել Ու դաստիարակել մի ամբողջ նախիր… Ճակատագըրի բերումով դաժան Ճակատըդ հիմա՝ փոքրի՜ց էլ փոքրիկ, Մինչդեռ ճակատիդ գիրը՝ մեծից մե՜ծ: Իսկ ո՞վ է դրա ընթերցողն, ո՞ւր … Читать далее Պարույր Սևակ «Հայրենիք»

Ваша оценка:

Հովհաննես Շիրազ «Իմ սուրբ հայրենիք»

Իմ սուրբ հայրենիք, դու սրտիս մեջ ես,Դու սրտիս մեջ ես, ոչ լեզվիս վրա,Իմ սրտի միջից, թե սիրտս ճեղքես՝Դրոշիդ բոցը պիտի հուրհրա։Չեմ ուզում գոռալ իմ սիրո մասին,Սակայն, իմացիր, հայրենի՛ք իմ մեծ,Քեզ հարյուր տեղով խոցեց թշնամին,Բայց հազար տեղով իմ սիրտը խոցվեց։Ես ամբողջովին քոնն եմ, հայրենիք,Եվ մոմի նման, ճամփեքիդ վրաՔո փառքի համար թե մի օր վառվեմ,Մոխրաբիծ անգամ ինձնից չի մնա։ Читать далее Հովհաննես Շիրազ «Իմ սուրբ հայրենիք»

Ваша оценка:

Սիլվա Կապուտիկայն. Մի լացացնի շատ եմ լացել, սիրելիս

Մի լացացնի շատ եմ լացել, սիրելիս, Դու մի կարծիր պաղ եմ այսպես ու գոռոզ, Սիրտս շատ է լցված եղել վերքերով, Սպիներից է կարծրացել, սիրելիս: Հոգնել եմ ես ցավոտ, դավոտ սերերից, Ամենքի դեմ սիրտս բացած, աչքս` փակ, Քար է եղել նրանց շքեղ կրծքի տակ, Իսկ ես, ավաղ. սիրտ եմ կարծել, սիրելիս: Հոգնել եմ ես, թող որ քնեմ ես հանգիստ, Մանկան նման` ծնկիդ գլուխս դրած, Ինձ խնայիր ու գուրգուրա ինձ վրա, Ժամս է արդեն իրիկնացել, սիրելիս… Читать далее Սիլվա Կապուտիկայն. Մի լացացնի շատ եմ լացել, սիրելիս

Ваша оценка:

Սիլվա Կապուտիկյան. Թե իմայիր

Ինչ խռովահույզ ճամփաներով եմ տարել իմ սերը Երբ թվացել է մարել են դարձիդ բոլոր լույսերը Խարխափել եմ ես անհայտության մեջ կեսգիշերային Բայց վար չեմ նետել իմ սրտի բեռը Իմ ամեն քայլին Նոր գայթակղության առու է եղել Շամպայնի նման խշշացող, կանչող Արբեցնող առու Բայց ես թեքել եմ թեքել եմ ճամփաս ու փախել հեռու: Հավաքույթներում ամենից զնգուն ես եմ ծիծաղել Ու երջանկության ծփանք են կարծել իմ երգն ու ձայնը Բայց երբ գիշերը Ուղեկիցներիս մնաս բարով եմ ասել խնդադեմ Ու տուն մտնելով` շրջել եմ դանդաղ դռան փականը Նույն բանալիով փակել եմ դրսի աշխարհ իմ դեմ Ու խոր հանձնվել իմ կարոտներին, իմ մենությանը Քայլել … Читать далее Սիլվա Կապուտիկյան. Թե իմայիր

Ваша оценка: